سخنان ممنوعه زندگی پس از مرگ Forbidden Words Life after death

آنگاه که سامانه خورشیدی از هم بپاشد همه ی 

     اتم های بدن های ما به فضا پرتاب خواهد شد و برای 

        همیشه بصورت جرم و انرژی زندگی* خواهند کرد. 

            این چیزی است که ما باید به فرزندانمان بیاموزیم، 

              نه افسانه های جن و پری درباره ی فرشته ها 

                        و دیدار مادربزرگ ها در بهشت

کارولین پورکو

If there are no dogs in Heaven, then when I die I want to go where they went.”

 Will Rogers

اگر در بهشت ​​سگی نباشد، 

وقتی من بمیرم می‌خواهم به جایی بروم که آنها رفتند

 ویل راجرز

تنها در گورستان است که خونخواران و دژخیمان از بیدادگری خود دست می‌کشند 

و بی گناه شکنجه نمی‌شود

نه ستمگر است و نه ستمدیده، بزرگ و کوچک در خواب شیرینی فرورفته‌اند

چه خواب آرام و گوارایی است که روی بامداد را نمی‌بینند، 

داد و فریاد و آشوب و غوغای زندگانی را نمی‌شنوند

اگر مرگ نبود همه آرزویش را می‌کردند

فریادهای ناامیدی به آسمان بلند می‌شد و به طبیعت نفرین می‌فرستادند.

«انسان چهرهٔ مرگ را ترسناک کرده و از آن گریزان است.»

صادق هدایت

I don't believe in an afterlife, so I don't have to spend my whole life fearing hell, or fearing heaven even more. For whatever the tortures of hell, I think the boredom of heaven would be even worse. Isaac Asimov

من به زندگی پس از مرگ اعتقاد ندارم، بنابراین مجبور نیستم تمام عمرم را صرف ترس از جهنم یا حتی بیشتر از آن ترس از بهشت ​​کنم. با وجود هر شکنجه‌ای که در جهنم وجود دارد، فکر می‌کنم کسالت بهشت ​​حتی بدتر خواهد بود.

 ایزاک آسیموف

هیچ چیز پس از مرگ وجود ندارد 

ما که رفتیم رفتیم

فیروز نادری

من نمی‌توانم خدایی را تصور کنم که مخلوقاتش را پاداش و مجازات کند، یا اراده‌ای از آن نوع که ما در خودمان تجربه می‌کنیم، داشته باشد. من هم نمی‌توانم و نمی‌خواهم فردی را تصور کنم که پس از مرگ جسمانی خود زنده بماند؛ بگذار ارواح ضعیف، از ترس یا خودخواهی پوچ، چنین افکاری را در سر بپرورانند. من از راز ابدیت زندگی و از آگاهی و نگاهی اجمالی به ساختار شگفت‌انگیز جهان موجود،

 همراه با تلاش فداکارانه برای درک بخشی، هرچند بسیار کوچک،

 از عقلی که در طبیعت تجلی می‌یابد، راضی هستم

آلبرت انیشتین

"جهانی که من می‌بینم"

هیچ دلیلی برای باور به جاودانگی روح وجود ندارد. تجربه و عقل نشان می دهند که ذهن و جسم به هم وابسته اند و با مرگ نابود می شوند. 

هیوم

خب، ما نمی‌توانیم چیزی بیشتر از این بگوییم، همانطور که نمی‌توانیم بگوییم خدایی وجود ندارد، زندگی پس از مرگ وجود ندارد. فقط می‌توانیم بگوییم که هیچ مدرک یا استدلال قانع‌کننده‌ای برای آن وجود ندارد. 

کریستوفر هیچنز

I have no idea what's awaiting me, or what will happen when this all ends. For the moment I know this: there are sick people and they need curing.”

 Albert Camus, The Plague

من هیچ ایده‌ای ندارم که چه چیزی در انتظارم است، یا وقتی همه چیز تمام شود چه اتفاقی خواهد افتاد. فعلاً این را می‌دانم: افراد بیمار هستند و به درمان نیاز دارند.

 آلبر کامو، طاعون

اپیکور

مرگ هیچ ارتباطی با ما ندارد؛ زیرا تا زمانی که ما زنده ایم، مرگ نیست، و هنگامی که مرگ می آید، ما دیگر وجود نداریم. ترس از آن بیهوده است. 

دوست دارم باور کنم که وقتی بمیرم دوباره زنده خواهم شد، که بخشی از تفکر، احساس و یادآوری من ادامه خواهد یافت. اما هر چقدر هم که بخواهم این را باور کنم، و با وجود سنت‌های فرهنگی باستانی و جهانی که به زندگی پس از مرگ اعتقاد دارند، هیچ چیز نمی‌دانم که نشان دهد این چیزی بیش از یک آرزو و خیال‌پردازی است. می‌خواهم واقعاً با همسرم، آنی، که او را بسیار دوست دارم، پیر شوم. می‌خواهم بزرگ شدن فرزندان کوچکترم را ببینم و نقشی در شخصیت و رشد فکری آنها داشته باشم. می‌خواهم نوه‌های هنوز متولد نشده‌ام را ملاقات کنم. مسائل علمی وجود دارند که مشتاقم شاهد نتایج آنها باشم - مانند کاوش بسیاری از جهان‌های منظومه شمسی ما و جستجوی حیات در جاهای دیگر. می‌خواهم یاد بگیرم که چگونه روندهای اصلی در تاریخ بشر، چه امیدوارکننده و چه نگران‌کننده، خود را نشان می‌دهند: خطرات و نویدهای فناوری ما، مثلاً؛ رهایی زنان؛ پیشرفت روزافزون سیاسی، اقتصادی و فناوری چین؛ پرواز بین ستاره‌ای. اگر زندگی پس از مرگ وجود داشت، ممکن بود، صرف نظر از زمان مرگم، بیشتر این کنجکاوی‌ها و آرزوهای عمیق را برآورده کنم. اما اگر مرگ چیزی بیش از یک خواب بی‌پایان و بی‌رویا نباشد، این یک امید واهی است. شاید این دیدگاه به من انگیزه بیشتری برای زنده ماندن داده باشد. جهان آنقدر زیبا و با عشق و عمق اخلاقی فراوان است که دلیلی برای فریب دادن خودمان با داستان‌های زیبایی که شواهد خوبی برای آنها وجود ندارد، وجود ندارد. به نظر من، با توجه به آسیب‌پذیری‌مان، خیلی بهتر است که به چشمان مرگ نگاه کنیم و هر روز از فرصت کوتاه اما باشکوهی که زندگی فراهم می‌کند، سپاسگزار باشیم.

- کارل ساگان، میلیاردها و میلیاردها: اندیشه‌هایی در مورد زندگی و مرگ در آستانه هزاره