دیکتاتوری رفته است و دیکتاتوری آمده است. ساختار نظام دیکتاتوری تغییر نکرده است.
ایران ما در مقطع سرنوشت سازی قرار گرفته است. برهه ای خطرناک که سرنوشت آینده این مرز و بوم را رقم خواهد زد. این یک وظیفه ملی و میهنی است که در این لحظات حساس هشیار باشیم و آماده. اگر دیر بجنبیم و این نظام اهریمنی از ضربات مرگبار خارجی و بحران های لاعلاج داخلی جان سالم بدر ببرد آینده خونین تری در انتظار خواهد بود و ایام تاریک یاس و ناامیدی.
شمارش معکوس آغاز شده است و ملتی که نزدیک به نیم قرن در زیر یوغ ملاها بسر میبرد با هزاران هزار جاوید نام باید به وظیفه تاریخی خود عمل کند. این فرصت، فرصتی طلایی است تا با اراده ای واحد و اتحادی پولادین رایت شرف را در کف فشرد و در لحظه مناسب به خیابانها ریخت.
این رژیم فرتوت از تمام مهره هایش استفاده کرده است و برگ برنده ای در دست ندارد و دیگر نمی تواند با پوشاندن لباس میش بر تن گرگ های اصلاح طلب به بقای ننگینش ادامه دهد هر چند که با وقاحت و بیشرمی تمام دوباره باز در قالب مخالفان جنگ به میدان آمدند و دم از صلح زدند. جالب است که بدانیم این سوپاپ های اطمینان رژیم در برابر کشتار بیش از 50 هزار ایرانی در 18 و 19 دی ماه شنیعانه سکوت پیشه کردند.
در برایر دشمن مشترک باید متحد شد.
دشمن مشترک مردم ایران یعنی ملاها تنها با شعارهای انحرافی و تفرقه میتوانند بر ما پیروز شوند. وحدت نیروهایی که به سرنگونی و ایرانی یکپارچه و جامعه ای سکولار اعتقاد دارند به مردم نیرو و امیدی صد چندان می بخشد و از اینرو نظام حاکم بشدت از آن می هراسد و با انواع حیله و ترفند در تفرقه و انشقاق می کوشد و برای افرادی که با شعارهای انحرافی آنها را از زیر ضرب بیرون می برند کف میزند.
همگرایی و وحدت در راه براندازی کمکی متقابل است که به نیروها و خیزش سراسری قدرت می بخشد و به هیچ عنوان به معنی عدم اختلاف نظر نیست و نخواهد بود.
هدف مشترک این قطره ها را تبدیل به دریایی متلاطم و توفانی می کند که کشتی پوسیده و سوراخ شده دیکتاتوری را در کام نیستی فرو می برد و بی تردید هیچ نیروی اهریمنی نمی تواند جلوی پیشروی مردم متحد را به سمت و سوی آزادی سد کند.
اگر دیر بجنبیم و سرنوشت خودمان را در دست خودمان نگیریم دیگران و از ما بهتران برای ما رهبر تراشی خواهند کرد و راه حل های استعماری ارائه خواهند داد.
من جمهوری خواه هستم اما از شاهزاده در این برهه زمانی حمایت می کنم و او را بهترین گزینه برای اتحاد و بسیج میلیونی مردم و آینده ای بهتر میدانم. سنگ انداختن و چوپ لای چرخ انقلاب مردم ایران با کلمات قلنبه و سلنبه و در پوش دموکراسی و آزادی خنجری از پشت به این مردم به ستوه آمده و داغدیده است.
آینده ایران در برگزاری انتخابات آزاد و پای صندوق های رای مشخص میشود و نه توسط هیچ فرد و گروه و سازمان و حزب.
هر کسی که دل در گرو آزادی و مهر وطن دارد باید پای پیش بگذارد.
از زنان شجاع که کاوه های امروز میهنند تا مردان دلیر و رزمنده تا آخرین ضربه هر چه محکمتر بر تمامیت این نظام فرود بیاید و این ملت در زنجیر از اسارت مشتی اشغالگر عمامه دار برای همیشه آزاد شود.

No comments:
Post a Comment