Monday, March 23, 2015

گناه بزرگ رضا شاه از دید یک آیت الله



علی اکبر برهان از مجتهدین و مروجین شیعه ایرانی است. وی در سال ۱۳۲۴قمری در تهران متولد شد. پدرش میرزا علی از کسبه‌های معروف و متدین و مؤمن تهران بود.
وی مقدمات و قسمتی از سطوح اولیه را نزد سید محمد قصیر و شیخ علی رشتی و مرحوم استرآبادی خواند و بعد راهی نجف شد. وی مدت ۳ سال در نجف بود و سپس به تهران و بعد به قم آمد و در قم کفایه و مکاسب را نزد عبدالکریم حائری یزدی خواند و مجدداً به نجف برگشت. وی در نجف نزد سید ابوالقاسم خویی و مرحوم بزرگ اصفهانی به تحصیل پرداخت
آیت الله برهان بعد از ۳ سال یعنی در ۱۳۵۸ هجری به تهران مراجعت و به تبلیغ و خدمات دینی پرداخت وی دو سال پیش از پایان پادشاهی رضا شاه به تهران آمد و دیده ها و دریافت های خود را چنین بازگو نمود :

«دیگر در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر، کمتر نشانه‌ای از خدا و دین دیده می‌شد. فرهنگ جامعه، فرنگی شده و ظاهر مردم، رنگ و روی غربیان را به خود گرفته بود. در میان مغازه‌های شهر، میخانه‌هایی را می‌دیدی که به‌راحتی مشروبات حرام را در دسترس مردم قرار می‌دادند. برخی از مسجد‌ها تخریب و تبدیل به مدرسه‌های کفرآمیز و کتاب‌خانه‌های فاسد و سینما شده بودند.. تعدادی از مدرسه‌های علوم دینی تعطیل شده یا به مدارس علوم جدید تغییر یافته بود. کودکان مسلمان این مرزوبوم نیز تحت تعلیم نظام آموزشی شاهنشاهی، در مسیر از دست‌دادن اصالت خود بودند و به جای آشنایی با فرهنگ اصیل اسلامی‌ ، حکومت تلاش می‌کرد تا آن‌ها از کودکی، سرسپردۀ فرهنگ باستانی زرتشتی و مغرب‌زمین شوند. چه بسیار زنان متدیّنی که برای حفظ حجاب، کنج خانه‌های خود را بهترین مأمن می‌یافتند. مجالس جشن و خیمه‌های عزاداری ائمۀ معصومین (علیهم‌السلام) به تعطیلی کشیده شده و چه‌بسا حتی تاریخ میلاد و شهادت پیشوایان شیعه (علیهم‌السلام) به کلّی از ذهن مردم رفته بود »