دیکتاتوری رفته است و دیکتاتوری آمده است. ساختار نظام دیکتاتوری تغییر نکرده است.
ایران ما در آستانه آزمونی بزرگ و سرنوشت ساز ایستاده است. برهه ای حساس که سرنوشت آینده این مرز و بوم را رقم خواهد زد. این یک وظیفه ملی و میهنی است که در این لحظات هشیار باشیم و آماده. اگر دیر بجنبیم و این نظام اهریمنی از ضربات مرگبار خارجی و بحران های لاعلاج داخلی جان سالم بدر ببرد آینده خونین تری در انتظار خواهد بود و ایام تاریک یاس و ناامیدی.
رژیم فرتوت حاکم تمامی کارت های بازی خود را سوزانده است و در بن بست مشروعیتی تام و تمام دست و پا می زند و دیگر نمی تواند با پوشاندن لباس میش بر تن گرگ های اصلاح طلب به بقای ننگینش ادامه دهد هر چند که با وقاحت و بیشرمی دوباره باز در قالب مخالفان جنگ به میدان آمدند و دم از صلح زدند. جالب است که بدانیم این سوپاپ های اطمینان رژیم در برابر کشتار بیش از 40 هزار ایرانی در 18 و 19 دی ماه شنیعانه سکوت پیشه کردند.
وحدت استراتژیک؛ پادزهر تفرقه و درهم شکستن حصار استبداد
در برابر این دشمن مشترک، گریزی جز اتحاد نیست. ملایان نیک میدانند که تنها با سلاح «تفرقه» و ترویج «شعارهای انحرافی» است که میتوانند بر سیل خروشان اراده ملت پیروز شوند. امروز، نظام حاکم بیش از هر زمان دیگری از همگرایی نیروهایی که به براندازی، حفظ یکپارچگی ایران و استقرار یک جامعه سکولار باور دارند، هراسان است. آنها با انواع حیلههای امنیتی در پی انشقاق هستند و برای سازمانها و احزابی که با شعارهای انحرافی و دشمن تراشی های خیالی آنها را از زیر ضرب بیرون می برند سوت وکف میزند.
همگرایی و اتحاد در راه براندازی کمکی متقابل است که به نیروها و خیزش سراسری قدرت می بخشد و به هیچ عنوان به معنی عدم اختلاف نظرها و سلیقه ها نیست و نخواهد بود.
اتحاد وهدف مشترک این قطره ها را تبدیل به دریایی متلاطم و توفانی می کند که کشتی پوسیده و سوراخ شده دیکتاتوری را در کام نیستی فرو می برد و بی تردید هیچ نیروی اهریمنی نمی تواند جلوی پیشروی مردم متحد را به سمت و سوی آزادی سد کند.
اگر دیر بجنبیم و سرنوشت خودمان را در دست خودمان نگیریم دیگران و از ما بهتران برای ما رهبر تراشی خواهند کرد و نسخه های استعماری برای آینده میهنمان خواهند پیجید. من جمهوری خواه هستم اما در این برهه حساس از شاهزاده رضا پهلوی حمایت می کنم و ایشان را محور ثبات و کارآمدترین گزینه برای بسیج تودهای و نماد همبستگی ملی میدانم. ترور شخصیتی و شیطان سازی و کارشکنی در مسیر این اتحاد با پوششِ واژگان دهانپرکن، آن هم در این شرایط خطیر مرگ و زندگی چیزی جز خنجر زدن بر پیکر ملت جان به لبآمده نیست.
آینده ایران در برگزاری انتخابات آزاد و پای صندوق های رای مشخص میشود و نه توسط هیچ فرد و گروه و سازمان و حزب.
هر کسی که دل در گرو آزادی و مهر وطن دارد باید پای پیش بگذارد.
امروز زمان به میدان آمدن است. از زنان شجاعی که با ایستادگی خود «کاوههای زمانه» شدهاند، تا مردان دلیری که در صفوف اول مبارزه ایستادهاند؛ همه باید تا آخرین ضربه در کنار هم بمانیم. بگذارید ضربات ما بر پیکره این نظام، محکمتر و هماهنگتر از همیشه فرود آید تا ایران عزیز برای همیشه از اسارت مشتی اشغالگر عمامه به سر آزاد شود.

No comments:
Post a Comment