Monday, February 09, 2015

عاشقانه های مهدی یعقوبی



عاشقانه 32


از پس این همه شبهای کبود
روزهای تاریک 
سخت و وحشت آلود
سحری عطرآگین
باز بر می گردم
رو به آن پنجره جادویی
و تو را آهنگین
از دل کوچه صدا خواهم زد

تو به ناگاه پس از آنهمه ایام سیاه
پرده آبی خود را به کنار
ناگهان خواهی زد
و مرا خواهی دید
در پس  شاخه  بید 
اول صبح بهار

با خودت خواهی گفت :
خواب یا بیداریست